W materiale przedstawiam pomocne dane, zasoby, które mogą Wam pomóc przy określeniu warunków technicznych do wiercenia studni.Link do strony Państwowego Inst Re: Sucha studnia. Jak skonstruować betonową suchą studnię, aby na pewno było w niej sucho? Gotowe prefabrykaty łączone na uszczelki z odpowiednią izolacją. Kołysanka dla nieznajomej – II. C a F. Gdy nie bawi cię już świat zabawek mechanicznych. C a F. Kiedy dręczy cię ból niefizyczny. C a e F (C F) Zamiast słuchać bzdur głupich telefonicznych wróżek zza siedmiu mórz. F G a F G. Spytaj siebie czego pragniesz, dlaczego kłamiesz że miałaś wszystko. Jak głęboko powinna być studnia, aby uzyskać wodę pitną? W przypadku studni do wody pitnej najlepiej jest mieć głębokość co najmniej 100 stóp, aby zanieczyszczenia z powierzchni nie mogły dostać się do studni. Średnia głębokość studni dla domów prywatnych wynosi od 100 do 800 stóp. [2]. Jak doprowadzić wodę do domu ze studni Najpierw jednak musimy znaleźć miejsce, w którym pod powierzchnią ziemi jest dostatecznie wydajne źródło wody . Już na etapie wybierania działki warto się zainteresować, czy w okolicy nie ma problemów z wodą – dobrze jest popytać przyszłych sąsiadów, na jakiej głębokości ją znaleźli. Kochaj mnie nieprzytomnie Jak zapalniczka płomień Jak sucha studnia wodę Kochaj mnie namiętnie tak Jakby świat się skończyć miał Swoje miejsce znajdź I nie pytaj czy taki układ ma jakiś sens Słuchaj co twe ciało mówi W miłosnej studni już nie utoniesz - Perfect. To zabawne jak nic nie znaczyłby świat bez miłości - Coma Słuchaj jak dwa serca biją F G Co ludzie myślą – to nieistotne C G a G Ref. Kochaj mnie C G a G Kochaj mnie C G a Kochaj mnie nieprzytomnie e Jak zapalniczka płomień F G Jak sucha studnia wodę F G a F Kochaj mnie namiętnie tak IHELP. W 1997 roku nasz redakcyjny kolega, Marek Chromicz, napisał pierwsze teksty poświęcW 1997 roku nasz redakcyjny kolega, Marek Chromicz, napisał pierwsze teksty poświęcone poszukiwaniu poniemieckich skarbów. Redaktorowi Chromiczowi udało się pozyskać zaufanie wielu eksploratorów, dzięki czemu w krótkim czasie stał się prawdziwym specem od „sekretnych skrytek” , bursztynowej komnaty i złotego pociągu. Na przestrzeni kilku lat napisał wiele tekstów na ten temat, co przysporzyło mu wielu fanów, Nowinom Jeleniogórskim wielu nowych czytelników. Od ukazania się pierwszej publikacji minęło już ponad 20 lat. Można śmiało powiedzieć, że dorosło całe nowe pokolenie młodych ludzi. W tym czasie kilka zagadek zostało rozwiązanych, w kilku miejscach prowadzi się oficjalne prace archeologiczne. Nie bacząc na to zdecydowaliśmy się przypomnieć publikacje Marka Chromicza, bez ingerencji w ich zawartość. Sięgamy zatem głęboko do naszego archiwum, by przypomnieć jeszcze starsze historie. Liczymy też na to, że internet ma ogromną siłę dotarcia do wielu ludzi, nie tylko mieszkańców regionu. Jeżeli są Państwo gotowi – to zapraszamy w każdy weekend na nasz portal, aby pobuszować w historii naszego tygodnika oraz historii naszych ziem. Poniższy tekst ukazał się w czerwcu 1998 roku. one poszukiwaniu poniemieckich skarbów. Redaktorowi Chromiczowi udało się pozyskać zaufanie wielu eksploratorów, dzięki czemu w krótkim czasie stał się prawdziwym specem od „sekretnych skrytek” , bursztynowej komnaty i złotego pociągu. Na przestrzeni kilku lat napisał wiele tekstów na ten temat, co przysporzyło mu wielu fanów, Nowinom Jeleniogórskim wielu nowych czytelników. Od ukazania się pierwszej publikacji minęło już ponad 20 lat. Można śmiało powiedzieć, że dorosło całe nowe pokolenie młodych ludzi. W tym czasie kilka zagadek zostało rozwiązanych, w kilku miejscach prowadzi się oficjalne prace archeologiczne. Nie bacząc na to zdecydowaliśmy się przypomnieć publikacje Marka Chromicza, bez ingerencji w ich zawartość. Sięgamy zatem głęboko do naszego archiwum, by przypomnieć jeszcze starsze historie. Liczymy też na to, że internet ma ogromną siłę dotarcia do wielu ludzi, nie tylko mieszkańców regionu. Jeżeli są Państwo gotowi – to zapraszamy w każdy weekend na nasz portal, aby pobuszować w historii naszego tygodnika oraz historii naszych ziem. Poniższy tekst ukazał się w sierpniu 1999 miejsce jest ukryte wśród starych drzew i choć leży tylko kilkadziesiąt metrów od polnej drogi, dość trudno je znaleźć. Studnia leży u podstawy ruin, które w czasie wojny były siedzibą wielkiego gospodarstwa. Dziś w tym miejscu jest tylko sterta zarastającego samosiejką gruzu i piękne, stare piwnice. Te zresztą także zachowały się tylko w części, a to, co przetrwało, jest systematycznie miejsce już od wielu lat przyciąga poszukiwaczy skarbów, szczególnie tych, którzy wiedzą, że gdzieś w okolicy, przed kilku laty, ktoś dotarł do wielkiego i bogatego schowka zwanego „szczeliną”. Tego, z którego wyciągnięto niezwykle cenne jaja Faberge. Zapewne dlatego ta okolica jest ciągle intensywnie penetrowana, a mury piwnic dawnego domu mieszkalnego ciągle przekuwane na wylot w poszukiwaniu ukrytego tajemnicę tego miejsca stanowią studnie, których na małym obszarze doliczono się aż czterech. Dwie z nich zostały bezpowrotnie zawalone skalnym gruzem w taki sposób, że ich odsłonięcie byłoby bardzo kosztowne. Do jednej, po usunięciu wielkich głazów, dałoby się chyba z pewnym trudem wejść. Zaś druga z nich jest ciągle otwarta i dobrze zachowana. Ukryta niegdyś tuż pod murem istniejącego tu domu, na całej długości zachowała kamienne obmurowanie, w doskonałym zresztą stanie. Kilka lat temu z tej właśnie studni wyciągnięto dwa niemieckie motocykle, rozłożone na części i w całkiem dobrym stanie. Nie ma w tym nic dziwnego, bo choć studnia ma obecnie ponad 16 metrów głębokości, jest nie tylko zupełnie sucha, ale i w jakiś sposób przewietrzana…Znikające dowództwoPoszukiwacze „skarbów” stowarzyszeni w TALPIE i jej prezes, M. Bojko, o istnieniu studni bez dna w okolicach Przeździedzy słyszeli już dawno temu. M. Bojko przyznaje, że ustalenie dokładnej lokalizacji studni zajęło mu dłuższy czas. Informacje bowiem, które zdobył, były dość dokładne, tyle że wymagały przeszukania kilku stoków w okolicach Przeździedzy i Marczowa. Ale prezes nie żałuje pozornie straconego czasu, bo dzięki rozmowom z wieloma ludźmi udało się zdobyć kilka ważnych informacji o tym, co działo się tu pod koniec wojny. Z historycznych bowiem danych wiadomo tylko, że ten teren był zajęty w zasadzie jedynie przez niemieckie wojska osłonowe i nie doszło tutaj do znaczących bitew. Mimo tego żołnierzy, którzy zajmowali się nie całkiem militarnymi zadaniami, do końca wojny było tu Knabe, podoficer niemieckiego 52. Korpusu, po 1957 roku wielokrotnie przyjeżdżający w te okolice, opowiadał, że na wschód od Marczowa, w górach, mieściło się niemieckie dowództwo. Jego uwagę już w zimie 1944 roku zwróciło to, że niektórzy oficerowie sztabu każdego niemal dnia znikali w lesie, na wschód od Marczowa, a wracając, niemal zawsze nadchodzili od strony Przeździedzy, z drugiej strony Bobru. Po kilku tygodniach pobytu w tej okolicy wiedział już, że teren ten jest jak kretowisko, w którym ludzie od kilkuset lat poszukiwali złota i innych minerałów. Łatwo więc domyślił się, że siedzibą sztabu musi być jakaś stara wspominał, że kiedyś, przy piwie, zapytał jednak innego żołnierza, swojego kolegę, jak to się dzieje, że sztabowcy znikają w Marczowie, a wracają jakby z Przeździedzy,Najbardziej bowiem fascynowało go to, że oficerowie wracali zza Bobru, ale przecież nie szli tam przez most! Pamięta, że jego pytanie wywołało wręcz popłoch u kolegi podoficera, który często pełnił służbę gdzieś w Przeździedzy, właśnie po drugiej stronie Bobru. Knabe wtedy dowiedział się tylko tyle, że niektórzy oficerowie znikający w Marczowie, w Przeździedzy pojawiają się na stoku nad wsią dosłownie spod ziemi. Wychodzą bowiem wprost… ze jeszcze w latach siedemdziesiątych opowiadał, że zanim odjechał w styczniu 1945 roku na front, jeden z żołnierzy powiedział mu, że gdzieś w okolicy, w wielkich podziemiach mieści się nie tylko sztab, ale i wielkie magazyny broni, amunicji i innego wojennego sprzętu. Już po wojnie, w czasie jednego ze spotkań wojennych kolegów, dowiedział się także, że po jego wyjeździe na front na stację w Marczowie zaczęły przyjeżdżać silnie strzeżone, często pojedyncze wagony, których rozładunek był otoczony ścisłą tajemnicą. Co było w tych wagonach, podobno nie wiedział który ostatni raz był w Marczowie i Przeździedzy w 1988 roku, nie ukrywał, że jego leśne spacery miały tylko jeden cel. Były próbą odtworzenia topografii tego terenu sprzed lat i znalezienia wejścia do sztabowych podziemi. Świadek, który rozmawiał z Knabem w 1988 roku twierdzi, że ten żadnego wejścia nigdy nie odnalazł. Podobno wspomniał jednak, że Knabe zlokalizował studnię bez wody, która pasowała do opowiadań o miejscu, w którym wychodzili oficerowie sztabu. Niemiec ten zapowiadał, że wróci i kiedyś do niej wejdzie. Jednak od ponad 11 lat nikt go już w Marczowie nie kochankowieHenryk S. pochodził z Tarnowa. Na roboty do Niemiec został wywieziony jesienią 1943 roku. Trafił do pracy dość szczęśliwie, w dużym i zasobnym gospodarstwie rolnym w Marczowie. Jego bauer, choć oficjalnie był niezwykle srogi i wielokrotnie bił swoich niewolników, w istocie nikomu jednak nie uczynił krzywdy. Co więcej, gdy Henryk S. zaczął się jesienią 1944 roku spotykać z młodą dziewczyną, Niemką z sąsiedztwa, jedynie ostrzegał ich, że to się „kiedyś źle skończy”. Dziewczyna zaś twierdziła, że są bezpieczni, bo dobrze zna pewnego oficera SS, syna najbogatszego w tej okolicy Niemca, mieszkającego w Przeździedzy. Jej pewność siebie graniczyła wręcz z S. doskonale wiedział, co za wzajemną miłość grozi jemu i jego niemieckiej dziewczynie. Starał się być ostrożny, Ale nie miał wyjścia, tym związkiem rządziła dziewczyna. Była z tej wsi, znała nieszczęścia doszło wczesną wiosną 1945 roku. Pod koniec marca Niemcy zarządzili ewakuacje wielu domów w Marczowie i kilkunastu rodzin z Przeździedzy, zmuszając mieszkańców do wyjazdu Ci, którzy mieli w okolicy krewnych, mieli się wynieść do nich, a reszcie zagwarantowano mieszkanie w jednej z okolicznych szkół. Władze zapowiedziały, że o dalszym losie powiadomią wysiedlonych za kilka dni. Henryk S. o wysiedleniach dowiedział się od dziewczyny. Od niej także wiedział, że Rosjanie są już pod Wrocławiem. Postanowił zaczekać, licząc na to, że właśnie nadchodzi front i wyzwolenie. Wraz z nim, w ogromnej bauerskiej stodole, w schowku za magazynem zboża, postanowiła zostać także dziewczyna. Ukryci przetrwali noc. Rano, gdy okazało się, że wieś jest zupełnie pusta, a z okienka na poddaszu nie widać żadnych żołnierzy, dziewczyna postanowiła pójść do swojego domu po więcej ubrań i zapasy żywności. Dla bezpieczeństwa miała iść sobie tylko znanymi opłotkami rodzinnej wsi. Strzały padły w kilka chwil po wyjściu dziewczyny. Henryk S, z. okienka na poddaszu zobaczył, jak kilkaset metrów dalej dziewczyna leży na drodze, otoczona przez żołnierzy. Nie mógł zrobić dosłownie nic. Mógł liczyć jedynie na to, że zastrzelono ją, zanim powiedziała, że nie była okienka na poddaszu Henryk S, widział fragment stacji kolejowej w Marczowie i tory, na których co jakiś czas podstawiano nowe wagony. Świadek ów opowiada, że zauważył, iż na stację podjeżdżają ciężarówki w eskorcie motocyklistów. To go zainteresowało i wyjaśniało zarazem powody ewakuacji wsi. Choć odległość od stacji była spora, zauważył, że z wagonów coś jest ładowane na ciężarówki, które pod eskortą wyjeżdżają w stronę Przeździedzy. Henryk S. opowiada, że zorientował się, iż ciężarówki znikają gdzieś w okolicy gospodarstwa należącego do ojca SS-mana, znajomego jego dziewczyny. Świadek twierdzi też, że właśnie wtedy skojarzył obecność tego człowieka w domu z wyładunkiem i przewożeniem S. zmarł kilka lat temu we Wrocławiu. Jak twierdził, po wojnie już nigdy nie był w tej okolicy, ale M. Bojko opowiada, że jednak doskonale pamiętał topografię terenu i lokalizację aż trzech z czterech odnalezionych dotychczas studni. Człowiek ów twierdził, że właśnie gdzieś pod tymi studniami, pod stokiem, na którym było wielkie gospodarstwo rolne, znikały ciężarówki. Henryk S. o tej sprawie opowiadał bardzo niechętnie i podobno nigdy właściwie nie wyjaśnił, w jakich okolicznościach się uratował i przetrwał do końca wojny. Mówiono o nim, że żył bardzo biednie, ale równocześnie w Tarnowskiem postawił kilka domów. Podobno za spadek z wieje?Jedyna z obecnie dostępnych studni ma głębokość 16 metrów i jest zupełnie sucha. Ludzie TALPY, którzy ostatnio dokładnie penetrowali to miejsce, twierdzą, że studnia jest w istocie znacznie głębsza. Zawalono ją bowiem skalnym gruzem na nieznaną głębokość, a jego usunięcie jest możliwe tylko po zastosowaniu mechanicznej wyciągarki. To jednak wymaga poważnych nakładów. Próba poruszenia kamieni rzuconych na dno studni, na bardzo zresztą ograniczonej przestrzeni, dowodzi, że warstwa skalnego gruzu sięga na pewno kilku metrów. I nikt nie wie, co kryje się pod nią. Wiadomo tylko, że wyciągnięte stąd niegdyś motocykle były schowane właśnie pod kamieniami, na jej dnie. A zachowały się w dobrym stanie, bo, jak twierdzi M. Bojko, na dnie studni jest lekki… przewiew. Doskonale zachowana kamienna cembrowina wyklucza, by wiało zza tych kamieni. Zaś zapalona zapałka potwierdza, że ciągnie gdzieś od sprawdzić, skąd wieje, potrzebny jest ciężki sprzęt, który pozwoli dotrzeć do prawdziwego dna studni. W tym celu należy usunąć wiele ton kamieni. Ile, tego nie wie nikt. A może jednak ktoś wie, skoro zadał sobie trud ukrycia pod kamieniami, w ostatnim już chyba czasie wojny, kilkunastu sztuk starej, zupełnie przerdzewiałej, niemieckiej broni. Takiego ukrycia, które gwarantowało, że każdy, kto będzie penetrował tę studnię, musi ten złom znaleźć. Czy to tylko pociecha dla poszukiwaczy? Czy może jakiś znak?Jest kilka poważnych teorii o istnieniu w okolicy tej studni wielkich podziemi – starych kopalni, w latach wojennych przystosowanych do nowych zadań. Zdaniem tych, którzy schodzili do suchej studni, jest ona właśnie elementem podziemi, a nie miejscem, z którego kiedykolwiek czerpano wodę. Twierdzą oni, że wręcz niemożliwe jest, by na tak znacznej głębokości, w studni leżącej niemal u podstawy wielkiego, lekko podmokniętego stoku, na naturalnym jej dnie nie zbierało się ani trochę wody! Skoro zaś jej tam nie ma, wyjaśnienia pozostają tylko dwa. Albo jest to miejsce o niezwykłych właściwościach geologicznych, albo ta studnia ma swoje dno znacznie niżej poziomu kamieni. A w dnie odpływ. Układ terenu jest wprost wymarzony do tego, by była on kominem wentylacyjnym jakiegoś podziemnego systemu. Stąd pewność, że na jej dnie „wieje”, ma ogromne taki „koniec świata”Marczów i Przeździedza także dzisiaj leżą na uboczu głównych szlaków. Jest to niemały problem dla mieszkańców tych wsi, gdzie i o pracę trudno, i wszędzie daleko. Ale to właśnie położenie niemal na „końcu świata” miało pod koniec wojny swoje walory. Gwarantowało bezpieczeństwo ukrycia różnych rzeczy. Dlatego ktoś zdecydował się w chłopskim domu, bez jakiegokolwiek zabezpieczenia, ukryć niezwykle cenną kolekcje motyli. Tę, którą przez wiele lat oglądali goście zwiedzający pałac Schaffgotschów w Cieplicach. W tej samej wsi, w 1947 roku KBW znalazł kolekcję obrazów, które odkryto w czasie poszukiwań członków niemieckiego Werwolfu. Mówiono wtedy, że niektóre z nich pochodziły z Wawelu. We wsi mówi się także o tajemniczych wizytach Niemców i równie tajemniczych wykopach, które pozostają po takich wizytach w okolicznych ziemia kryje ciągle jeszcze sporo tajemnic. Gdzieś tu jest „szczelina”, gdzieś tu zniknęły transporty, które widział Henryk S. Niektórzy poszukiwacze wręcz twierdzą, że studnia bez wody jest kominem wentylacyjnym właśnie owej „szczeliny”, a jedna z zasypanych studni – wejściem do tego, podobno ciągle bardzo bogatego, podziemia…Marek ChromiczFot. Przeździedza kamieniołom, nr 33, r. ,,Jest woda - jest życie”- zabawy ogólne:- rozwijanie umiejętności wypowiadania się na dany temat- rozwijanie zainteresowań przyrodniczych- zapoznanie z właściwościami fizycznymi wody- wielozmysłowe poznanie wody- zachęcanie do wykonywania doświadczeń- zastosowanie techniki plastycznej „mokre na mokrym”Dziecko potrafi:- rozwiązać zagadki słuchowe- określić jakie znaczenie ma woda w przyrodzie- wyciągać wnioski z doświadczeń- określić jaki kształt ma woda w różnych pojemnikach- wykonać pracę plastyczną z zastosowaniem poznanej techniki Formy: indywidualna, czynna, słowna, dydaktyczne: magnetofon, płyta CD z nagraniem odgłosów wydawanych przez wodę, plastikowa miska, naczynia o różnym kształcie, tamburyno, pudełko, woda, przedmioty do wykonania doświadczeń: plastelina, korek, gumowa piłeczka, plastikowa piłeczka, balon, styropian, metalowa łyżeczka, moneta, agrafka, gwóźdź, kamień, piórko, gumka do mazania, płatek kosmetyczny, magnes, muszla, figurka z porcelany, plastikowa rurka, drewniany klocek, naczynia o różnych kształtach, dwa słoiki, olej, sok, ręcznik papierowy, białe kartki, kubeczki z wodą, pędzelki, farby akwarelowe, płyta z muzyką relaksacyjną „Szum morza”.Przebieg zajęć:1. „Co tak szumi?”- zagadka słuchowa (rozwiązanie - zagadki - jako źródło informacji o czym będą zajęcie).Wysłuchanie odgłosów: rzeki, strumyka, wody w kranie, deszczu. 2.„Woda”-wysłuchanie wiersza T. Ferenca, rozmowa kierowana temat znaczenia wody.„W sadzie jej pełno,w studni aż dudni,w deszczu pluszcze głośno,w rzece płynie,na samym morza dnie utopiona, nie chmurze lekka jak para,w wiadrze ciężka jak ołów,piękna jak Wodospad Niagara,w ogrodzie jak rosnący co drzewa mówią,gdy im brak wody?Co kwiaty,Gdy nie ma deszczu?Co powiesz ty,Gdy przez dnie całesucho w kraniei sucho w powietrzu?Co powie żółta trawai popękana ziemia,pusta studnia i rzeka,i Sahara bez cienia?”Pytania do dzieci:- Co mówią drzewa, gdy im brak wody?- Co mówią kwiaty, gdy nie ma deszczu?- Co powiesz Ty, gdy przez dni całe sucho w kranie i sucho w powietrzu?- Czy woda jest potrzebna?- Kto jej potrzebuje?- Do czego potrzebują wody rośliny, zwierzęta i człowiek?Uświadomienie dzieciom, że woda to skarb, bez którego nie mogłoby istnieć życie na ziemi i dla tego należy o nią dbać i ją „Polecenia wody”- zabawa poruszają się w rytmie wystukiwanym przez N. na tamburynie. Podczas przerwy w grze wykonują polecenia nauczyciela – naśladują pływanie w wodzie, opryskiwanie się wodą, picie wody, podlewanie kwiatków, skaczące żabki w „ Poznajemy właściwości wody”- zabawa N. ustawia w środku stworzonego przez dzieci koła duża plastikową miskę wypełnioną wodą. Dzieci dotykają, wąchają odpowiedzieć na pytania:- jaki kolor ma woda? (bezbarwna, przezroczysta)- czy woda ma zapach? (nie ma zapachu)- czy woda ma smak? (bez smaku)- czy woda ma kształt?( próbują wziąć w ręce wodę)b) N. proponuje, aby dzieci wlały wodę do przygotowanych naczyń o różnym kształcie i spróbowały odpowiedzieć na pytanie: jaki kształt ma woda, jeśli wleje się ją do naczynia. (woda nie ma kształtu, przybiera kształt naczynia, w którym się znajduje).5. „Co pływa ? Co tonie?”- zabawa badawcza. a) N. prezentuje pudełko, w którym znajdują się rożne przedmioty. Następnie dzieci losowo wybierają przedmiot, przewidują co się stanie, kiedy wrzucimy go do wody (czy przedmiot utonął, czy pływa w wodzie).Dzieci próbują odpowiedzieć na pytanie dlaczego jedne przedmioty pływają w wodzie, a inne toną. Formułowanie wniosku- lekkie przedmioty pływają w wodzie, a ciężkie Doświadczenie z plasteliną: Wkładamy wałek plasteliny do wody- tonie, formujemy z plasteliny „naleśnik” – tonie, a gdy w „naleśniku” zrobimy „wgłębienie” i ostrożnie położymy na wodzie - nie utonie. Wyjaśnienie dlaczego statek nie Doświadczenie z olejem i sokiem:N. przygotowuje dwa słoiki, wypełnione do połowy wodą, olej oraz sok. Dzieci przewidują co się stanie, gdy do słoików wlejemy olej i sok. Chętne dziecko do jednego ze słoików wlewa olej, do drugiego sok. Obserwują i próbują wyciągać wnioski – olej nie tonie, pływa na powierzchni wody, ponieważ woda jest cięższa od oleju. Sok jest cięższy od wody dlatego opada na dno „Wodny świat”- praca przy muzyce relaksacyjnej „Szum morza” malują białe kartki papieru samą wodą. Następnie malują farbami akwarelowymi. Obserwują rozmywanie i mieszanie się Zorganizowanie wystawy . Podsumowanie, ewaluacja zajęć. Tekst piosenki: Kołysanka dla nieznajomej Teskt oryginalny: zobacz tłumaczenie › Tłumaczenie: zobacz tekst oryginalny › Ja)Gdy nie bawi cię jużŚwiat zabawek mechanicznychTY)Kiedy dręczy cię bólNiefizycznyJA) Zamiast słuchać bzdurGłupich telefonicznych wróżekZza siedmiu mórzTY) Spytaj siebie czego pragnieszDlaczego kłamiesz, że miałaś wszystkoJA) Gdy udając, że śpiszW głowie tropisz bajki z gazetTY)Kiedy nie chcesz już śnićCudzych marzeńBosa do mnie przyjdźI od progu bezwstydniePowiedz mi czego chceszRazem) Słuchaj jak dwa serca bijąRazem)Co ludzie myślą to nieistotneRazem)Kochaj mnieKochaj mnieJA)Kochaj mnie nieprzytomnieTYJak zapalniczka płomieńJak sucha studnia wodęJA)Kochaj mnie namiętnie takJakby świat się skończyć miałJa)Swoje miejsce znajdźI nie pytaj, czy taki układ ma jakiś sensTY)Słuchaj co twe ciało mówiJA)W miłosnej studni już nie utonieszJA)Kochaj mnieTY)Kochaj mnieJA)Kochaj mnie nieprzytomnieTY)Jak zapalniczka płomieńJA)Jak sucha studnia wodęJA)Kochaj mnieTY)Kochaj mnieRAZEM)Kochaj mnie nieprzytomnieJA)Jak księżyc w oknie śmiej się i płaczTY)Na linie nad przepaścią tańczRazem)Aż w jedną krótką chwilę,Pojmiesz po co żyjesz Brak tłumaczenia!

jak sucha studnia wodę tekst